Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajlandia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajlandia. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 30 stycznia 2017

W tajskiej szkole gotowania


Bangkok to jedno z tych miejsc, do których mogę wracać bez końca. Poza egzotycznym klimatem, uśmiechniętymi ludźmi i szalonym życiem nocnym, tajskie jedzenie sprawia, że zawsze latam tam z przyjemnością. Tym razem postanowiłam nieco bardziej zgłębić jego tajniki i wybrałam się do szkoły tajskiego gotowania.


Kolorowy świat tajskiego gotowania


Przejrzałam wcześniej kilka stron internetowych i zachęcona opiniami na Tripadvisorze i od innych członków załogi wybrałam Silom Thai Cooking School zlokalizowaną tuż obok hotelu, w którym mieszkałam.

Z samego rana pojawiłam się w umówionym miejscu. Zostaliśmy podzieleni na kilkuosobowe grupy. Ja znalazłam się w jednej drużynie z dwiema Koreankami, parą z Chin, mamą z synem z Tajwanu i Japonką. Naszą instruktorką była Tajka – Kung, która na początek zaprowadziła nas na lokalny targ. Tam posłuchaliśmy małego wprowadzenia na temat najważniejszych produktów stosowanych w tajskiej kuchni i nabyliśmy wszystko to, co potrzebne nam było do późniejszego gotowania.

Krótka wizyta na lokalnym targu

Produkty do dalszego gotowania

Następnie udaliśmy się do szkoły, która znajdowała się w pobliskich, zacienionych alejkach. Włożyliśmy fartuchy, zakasaliśmy rękawy i byliśmy gotowi do działania. Pierwszym daniem, jakie mieliśmy przygotować była zupa z krewetkami Tom Yum Kung. Zaczęliśmy od wstępnego przygotowywania składników, po czym każdy dostał swoje stanowisko z palnikiem i wokiem. Wystarczyło włączyć maksymalny płomień, kilka razy zamieszać i po kilku minut pierwsza potrawa była gotowa. Bardzo szybko przekonałam się, że tajska kuchnia jest nie tylko przepyszna, ale i łatwa i szybka w przygotowywaniu. Jedynym wyzwaniem jest tak naprawdę zdobycie oryginalnych składników, których smaku często nie da się zastąpić substytutami. Mam tu na myśli takie produkty jak liście kafiru, tajska bazylia o intensywnej, pieprzowej nucie, czy piekielnie ostre papryczki „bird’s eye”.

Dumni z pierwszej, niemal samodzielnie przygotowanej potrawy, artystycznie ją przybraliśmy i zjedliśmy ze smakiem.

Gotowanie czas zacząć
Z moją azjatycką drużyną przy palnikach
Moje pierwsze dzieło - Tom Yum Kung (100 000 w skali Scoville'a)

Następną pozycją w menu miało być sztandarowe danie kuchni tajskiej – pad thai. Podobnie jak w przypadku zupy, jego przygotowanie okazało się szybkie, łatwe i przyjemne.

Klasyk, czyli Pad Thai - smakuje o niebo lepiej niż wygląda, przysięgam!

Następnie nadszedł czas na tajskie rolki – surowe warzywa zawijane z tofu i kurczakiem w papier ryżowy. Charakteru tej lekkiej przekąsce nadawał słodko-kwaśny sos, który przygotowaliśmy na bazie pasty ze świeżego tamaryndowca.

Gotowi do rolowania

Tajskie rolki z sosem słodko-kwaśnym

Nieco bardziej czaso- i pracochłonne okazało się zielone curry. Przygotowanie w moździerzu pasty stanowiącej bazę tego dania wycisnęło z nas siódme poty. Kung wyznała zresztą, że sami Tajowie rzadko się zabierają za jej domową produkcję i zazwyczaj idą na skróty, kupując gotowce. Nie mam tu na myśli jednak sosu z saszetki, świeżo przygotowane pasty są dostępne w różnych wariantach kolorystycznych na niemal każdym straganie.

Gdy przebrnęliśmy przez ucieranie składników w moździerzu, dalej było już z górki. Curry okazało się moim faworytem pośród przygotowanych tego dnia dań.

Okupione potem i zakwasami zielone curry, było warto!

Ostatnim punktem programu był obłędny deser Mango Sticky Rice, który przygotowywaliśmy w międzyczasie pomiędzy poprzednimi daniami. Najważniejsze jest odpowiednie ugotowanie ryżu tak, aby nabrał kleistej konsystencji i aby jednocześnie dało się wyodrębnić poszczególne ziarenka. W szkole przygotowaliśmy go w tradycyjny sposób, w bambusowym parowniku o stożkowatym kształcie. Jego smak to była istna rozkosz, pięknie udekorowany okazał się najlepszym zwieńczeniem kulinarnych dokonań tego dnia.

Kulinarna doskonałość - Mango sticky rice

Cały kurs trwał około 3 godzin, i kosztował 900 batów, czyli ok. 100 zł. Wydaje mi się, że to niewiele za taką przyjemność! Dodatkowo po zakończeniu kursu otrzymaliśmy książeczki o tajskiej kuchni zawierające przepisy na powyższe i wiele, wiele innych dań. Gorąco polecam, tylko nie zapomnijcie zabrać ze sobą apetytu, bo głodni na pewno nie wyjdziecie.

Namiary:


Silom Thai Cooking School




czwartek, 24 lipca 2014

48 godzin w Bangkoku (cz. II)


Śmierdzące duriany - Tajowie je uwielbiają!

Następnego dnia, obudziłam się jak nowo narodzona - to chyba zbawienne skutki wieczornego masażu. Od razu dziarskim krokiem udałam się do Chinatown. W Bangkoku można odnieść wrażenie, że całe miasto jest jednym wielkim targowiskiem, wszędzie handluje się ubraniami, szaszłykami, kosmetykami, owocami na patyku - każdy na pewno znajdzie coś dla siebie. Chinatown w Bangkoku jest z tego co mi wiadomo największe na świecie i jest dzielnicą wręcz tętniącą życiem. Ja byłam tam dosyć wcześnie, ale słyszałam, że szczególnie warto zajrzeć tam wieczorem. Znów powałęsałam się pomiędzy straganami, i tym razem w ramach przekąski zdecydowałam się na świeże owoce, które są w Bangkoku wszechobecne. W zależności od naszego nastroju możemy wybrać orzeźwiającego arbuza, soczystą papaję, egzotyczny smoczy owoc lub też przesłodkie mango. Owoc zostanie w 4 sekundy pokrojony na kawałki, estetycznie zapakowany do woreczka i podany z szerokim uśmiechem na ustach.

Wielobarwne tuk-tuki w Chinatown

Szarańcze, karaluchy, pasikoniki - prawie jak sklep z cukierkami



Z powrotem na Khao San Road
Następnie wróciłam w okolice Khao San i powłóczyłam się po okolicy. Zajrzałam do akademii Muay Thai – tajskiego kick boxingu, może następnym razem uda mi się zobaczyć walkę, podobno jest to niezłe widowisko (dla ludzi o silnych nerwach)!


Tu można potrenować tajski box

Nieco zmęczona tkwieniem w korkach, postanowiłam powrócić do hotelu drogą wodną. Po rzece Chao Phraya kursuje Express boat, która pełni funkcję tramwaju rzecznego. Pozwala łatwo przemieszczać się po Bangkoku, a przy okazji można spojrzeć na miasto z innej perspektywy. Wyrastające nad brzegami stożkowate świątynie, drewniane domy na palach, smukłe wielobarwne łodzie, dryfujące na wodzie rzeczne rośliny i śmieci.. takie obrazy przewijają się przed oczami. Mimo, że łódki zazwyczaj są bardzo zatłoczone, to ożywcza bryza niweluje niedogodności podróży. Zauważyłam też, że buddyjscy mnisi wyjątkowo upodobali sobie ten środek transportu, a kto nie miałby ochoty podróżować w takim doborowym towarzystwie!




Oto pierwsze wrażenia napisane naprędce, póki trwa czar, który rzucił na mnie Bangkok. Urzekł mnie on swym lokalnym kolorytem, pstrokatymi barwami tuk-tuków, kwiatów i billboardów, słodkim zapachem soczystych owoców i sosu sojowego. Słodycz tych barwnych obrazów przełamana jest jednak kwaśnym akcentem – ludzie żyją skromnie, ubóstwo jest wszechobecne a bezpańskie błąkające się psy czasem mnie nieco przerażały.




Piękne kompozycje kwiatowe

Nie wiem czy to specyfika azjatyckiej duszy, ale uśmiech wydaje się nie schodzić z twarzy Tajów a szczerze powiedziawszy, wywodząc się z innej płaszczyzny kulturowej, niektóre gesty i ton wydają mi się wręcz przesłodzone i wybitnie nastawione na zysk. Jasne, że czasem jest w tym wiele prawdy, i w porządku – i tak turyści z Europy, US lub Australii raczej tam bardzo nie zbiednieją, a miejscowym przynajmniej interes się kręci. Muszę też jednak przyznać, że wiele razy spotkałam się z bezinteresowną pomocą czy też po prostu ze szczerym zainteresowaniem ze strony Tajów, co w takich miejscach na głównych turystycznych szlakach tym bardziej się ceni i miło wspomina. 


środa, 23 lipca 2014

48 godzin w Bangkoku (cz. I)


Oto krótka relacja z 48 h w Bangkoku. Chwilę po przylocie byłam już w pełnej gotowości do eksploracji tego miasta. Myśl, że w końcu i ja znalazłam się w tym miejscu przyciągającym od lat podróżników, włóczykijów, imprezowiczów i niedzielnych turystów z całego świata skutecznie pozwoliła mi zapomnieć o braku snu i zmęczeniu podróżą. Jako, że czas gonił a ograniczały mnie godziny otwarcia, na początek udałam do świątyni Leżącego Buddy - Wat Pho. Trochę posnułam się między smukłymi stupami podziwiając kapiące złotem i świecidełkami detale architektoniczne. Nawet nie porywałam się na próby rozszyfrowania zawiłej symboliki tajskiej sztuki, w związku z czym skupiłam się na przyjemnej dla oka warstwie estetycznej. Sam posąg leżącego buddy jest gigantyczny – do tego stopnia, że w tak ciasnym wnętrzu trudno go sfotografować w jakikolwiek sposób. Zdaje się on wręcz ledwo mieścić w świątyni, choć po ekspresji twarzy wnioskuję, że spoczywa sobie całkiem wygodnie, doznając jednocześnie oświecenia, a wielojęzyczny tłum u jego monstrualnych stóp i blask fleszy nie robi na nim większego wrażenia.


Ulubiony napój bogów.. ambrozja? Nie - Fanta truskawkowa!

Leżący Budda

Człowieczek w prawym dolnym rogu pozwala uzmysłowić sobie jak wielki jest ten posąg




















Świat zza kierownicy tuk-tuka














Gdy poczułam lekki przesyt sacrum po obcowaniu z bóstwami, postanowiłam powrócić bliżej ziemi i skierowałam się na Khao San Road. Po żmudnych negocjacjach ceny przejazdu, jakimś cudem udało mi się upchnąć z 4 towarzyszami i kierowcą do niepozornego tuk-tuka, po czym pomknęliśmy naprzód ulicami Bangkoku. Kolorowe obrazy zmieniały się jak w kalejdoskopie, silnik warkotał a my jechaliśmy slalomem między różowymi taksówkami, wałęsającymi się psami i obładowanymi straganiarzami kpiąc sobie ze zmory tego miasta – korków ulicznych.


A oto czego nie wolno w taksówkach. To pierwsze od prawej to durian, co do pierwszego obrazka od lewej to mam wątpliwości... Ktoś ma może jakiś pomysł co to może być???


Khao San


Khao San Road to miejsce już kultowe, mekka backpakerów, podstarzałych hippisów i wykolejeńców tego świata (choć nie omijają jej też zakochane pary w podróży poślubnej czy też rodziny na familijnych wczasach, Tajowie wbrew pozorom też tam chętnie zaglądają). Bardzo mi się spodobała wyluzowana atmosfera tego miejsca. Zanurzyłam się w stragany z mydłem i powidłem, nie skusiłam się na masaże ani tatuaże, ale porcji pad thai sobie już nie odmówiłam.

Dla miłośników ulicznego jedzenia Tajlandia to istny raj – różnego rodzaju przekąski, oczywiście z pad thai na piedestale są wszechobecne. Pachną i smakują zniewalająco i z tego co mi wiadomo, problemów po ich spożyciu raczej nie należy się obawiać – może dzięki temu, że wszystko przygotowywane jest na naszych oczach. Proces powstawania pad thai ma w sobie coś z nabożnej ceremonii. Podejrzewam, że receptur jest tak wiele, jak wielu jest tajskich kucharzy, ale zasadniczo na początek na wielką, płaską patelnię wbijane jest surowe jajko. Po chwili, w ściśle określonej sekwencji dołączają do niego kolejne składniki: makaron ryżowy, kurczak lub krewetki, różne zieleniny, jakieś sekretne pasty i sosy, m. in. rybny i sojowy. Jakby tego wszystkiego było mało, każdy wg gustu stawia samodzielnie kropkę nad „i” przyprawiając swoje danie posypką krewetkową, piekielnie ostrą papryczką, sokiem z limonki i orzeszkami. Może wszystko to brzmi i wygląda niepozornie, ale jest to jedna z najlepszych potraw jakie w życiu jadłam. Na deser można się skusić na prażonego karalucha lub szarańczę, ja jednak poprzestałam na mango sticky rice – rewelacja, tego trzeba spróbować!


Tak właśnie powstają arcydzieła sztuki kulinarnej

Najlepsze pad thai!



Polska ma szarlotkę, Włosi mają tiramisu', a Tajowie - mango sticky rice. Pyszne!

Zmęczona wcześniejszą podróżą, nadmiarem bodźców i miejskim zgiełkiem, przed snem postanowiłam się oddać w ręce tajskiej masażystki. Niektóre zabiegi były dosyć bolesne, ale dziewczyna sprawiała wrażenie znającej się na rzeczy i wzbudziła moje zaufanie, więc poddałam im się całkowicie. Zamknęłam oczy, a moje ciało było wyginane, ugniatane łokciami i kolanami, prasowane i masowane. W oparach aromatycznym olejków zapadłam w stan głębokiego odprężenia i czułam, jak opuszczało mnie uczucie napięcia, z którego nawet nie zdawałam sobie wcześniej sprawy. Całkowicie zrelaksowana zapadłam w kamienny sen.





Błękitna godzina i różowe słonie







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...